۱۴۰۵ مرداد ۱۶, جمعه

زندان اردبیل؛ گزارشی از صدور حکم حبس برای ۲۵ شهروند تُرک بازداشت شده در جریان اعتراضات دی‌ماه

 


در ادامه صدور احکام سنگین علیه معترضان و بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، دست‌کم ۲۵ شهروند تُرک اهل اردبیل توسط مراجع قضایی دادگاه انقلاب و کیفری این شهر مجموعاً به ۴۹ سال و ۳ ماه حبس تعزیری محکوم شده‌اند.

بر اساس گزارش‌ رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، این شهروندان در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ توسط نیروهای حکومتی بازداشت شده و بعدها توسط دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران به حبس محکوم شده‌اند.

قابل ذکر است که، دست‌کم ۱۰ نفر از این فعالان و شهروندان هم‌اکنون در حال سپری کردن دوران محکومیت خود در زندان مرکزی اردبیل هستند.

اسامی و جزئیات احکام احراز‌شده این ۲۵ شهروند به شرح زیر است:

احمد سیفی: محکوم به ۵ سال و ۳ ماه حبس تعزیری.

پیمان درولی‌زاده: محکوم به ۳ سال و ۶ ماه حبس تعزیری.

عباس کوثری: محکوم به ۳ سال و ۶ ماه حبس تعزیری.

علی احمدی: محکوم به ۳ سال و ۶ ماه حبس تعزیری (محبوس در زندان اردبیل).

تیمور غزنوی: محکوم به ۳ سال حبس تعزیری (محبوس در زندان اردبیل).

میلاد اشکانی: محکوم به ۴ سال حبس تعزیری.

یاشار صوفی: محکوم به ۲ سال حبس تعزیری.

امیرمحمد زاده‌خاک: محکوم به ۲ سال حبس تعزیری.

علیرضا حسینی: محکوم به ۲ سال حبس تعزیری.

یاور فرحمند (فرهمند): محکوم به ۲ سال حبس تعزیری (محبوس در زندان اردبیل).

مهرام آذرم: محکوم به ۲ سال حبس تعزیری (محبوس در زندان اردبیل).

مسعود نوروزی: محکوم به ۲ سال حبس تعزیری.

سینا فرزانه‌وش: محکوم به ۲ سال حبس تعزیری.

امیرحسین حبیبی: محکوم به ۲ سال حبس تعزیری (محبوس در زندان اردبیل).

فرشاد سلطانی: محکوم به ۲ سال حبس تعزیری.

رضا نبی‌دوست: محکوم به ۱ سال و ۶ ماه حبس تعزیری (محبوس در زندان اردبیل).

امیررضا شریفی: محکوم به ۱ سال و ۶ ماه حبس تعزیری.

امیرحسین باقرملکی: محکوم به ۱ سال و ۶ ماه حبس تعزیری (محبوس در زندان اردبیل).

مهدی شیرانی: محکوم به ۱ سال حبس تعزیری.

حسین نعمتی: محکوم به ۶ ماه حبس تعزیری (محبوس در زندان اردبیل).

اهورا جعفرزاده: محکوم به ۶ ماه حبس تعزیری.

فرید حمزه‌زاده: محکوم به ۶ ماه حبس تعزیری.

میلاد صبری: محکوم به ۶ ماه حبس تعزیری (محبوس در زندان اردبیل).

بهزاد ماجدی: محکوم به ۶ ماه حبس تعزیری (محبوس در زندان اردبیل).

مهران عباسی: محکوم به ۶ ماه حبس تعزیری.

گزارشی از اجرای حکم اعدام سه زندانی در زندان‌های اردبیل و دزفول


 

 حکم اعدام دست‌کم سه زندانی شامل دو شهروند ترک به نام‌های حامد جهانی‌کله‌سر و توحید عبداللهی در زندان مرکزی اردبیل و یک شهروند لر با هویت  علی پناهی‌نژاددر زندان دزفول که پیشتر بابت اتهام «قتل عمد» به قصاص نفس محکوم شده بودند، به اجرا درآمد.

بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، سحرگاه پنج‌شنبه ۱۵ مرداد ۱۴۰۵ (۶ آگوست ۲۰۲۶)، حکم اعدام دو زندانی تُرک و اهل اردبیل  به نام‌های توحید عبداللهی پدر دو دختر و حامد جهانی‌کله‌سر  در زندان مرکزی این شهر اجرا شده است.

حامد جهانی‌کله‌سر  از ۴ سال پیش و  توحید عبداللهی نیز از ۱۱ سال پیش بابت اتهام قتل عمد بازداشت و به اعدام محکوم شده بودند.

از سوی دیگر سحرگاه چهارشنبه ۱۴ مرداد نیز، حکم اعدام علی پناهی‌نژاد ۳۷ ساله لُر و اهل دزفول در زندان مرکزی این شهر اجرا شده است. وی از ۴ سال پیش بابت اتهام قتل عمد بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

تا زمان تنظیم این گزارش، خبر اعدام این سه زندانی از سوی رسانه‌های رسمی داخل ایران و نهادهای وابسته به قوه قضاییه اعلام نشده است.

 

بررسی وضعیت زنان زندانی؛ گفتگو با محمدحسین آقاسی، وکیل دادگستری/ علی کلائی

 


ماهنامه خط صلح – گزارش‌ها در تمام این سال‌ها از محرومیت برخی زنان زندانی از درمان و دیگر حقوق قانونی‌شان خبر داده‌اند. تداوم انتشار این گزارش‌ها، فاصله‌ی میان مقررات و عملکرد زندان‌ها را برجسته کرده و این پرسش را پیش می‌کشد که موازین حقوق‌بشری، از جمله «قواعد بانکوک»، تا چه اندازه در ایران رعایت می‌شوند و آیا نیازهای ویژه‌ی زنان و اصل استفاده از زندان به‌عنوان آخرین راهکار مورد توجه قرار می‌گیرد؟ ماهنامه‌ی «خط صلح» در این شماره برای بررسی این موضوع به سراغ «محمدحسین آقاسی»، وکیل دادگستری، رفته است. او معتقد است سیاست کیفری ایران در عمل با رویکرد قواعد بانکوک فاصله دارد.این حقوق‌دان در گفتگو با خط صلح از مسئولیت حقوقی مقام‌های زندان در موارد قصور درمانی، امکان مطالبه‌ی دیه و اَرش، وضعیت مادران زندانی و دشواری اثبات شکایت‌های مربوط به خشونت سخن می‌گوید. او اجرا نشدن مقررات و نبود رسیدگی موثر را از مشکلات اصلی می‌داند و بر تفاوت برخورد با زندانیان عادی و محکومان سیاسی و امنیتی تاکید می‌کند.

مشروح گفتگوی ماهنامه‌ی خط صلح با محمدحسین آقاسی را در ادامه می‌خوانید:

 در سال‌های اخیر گزارش‌های متعددی درباره‌ی محرومیت برخی زنان زندانی از خدمات درمانی منتشر شده است. از نظر حقوقی، مرز میان «قصور اداری» و «نقض حقوق بنیادین زندانی» کجاست؟

اصولاً همیشه در زندان‌ها، روسای زندان‌ها، علی‌رغم این‌که دارای آئین‌نامه و مقررات هستند، خود را مقید به رعایت کامل مقررات مربوط به زندانیان نمی‌کنند و به آن‌ها مقید نیستند. آن‌ها گاهی تصمیماتی به عنوان تنبیه زندانیان اتخاذ می‌کنند که منجر به محرومیت زندانیان از برخی امتیازات و حقوق قانونی‌شان است. نمی‌شود گفت که این کار آن‌ها قانونی است. آن‌چه که شما پرسیدید و مقایسه‌ای که در پرسش شما بود، در این عمل و در ارتباط با زندانیان، نمی‌تواند بحثی حقوقی و قانونی باشد. بلکه بعضا به خودمحوری مسئولین زندان بر می‌گردد.

منظور شما این است که مسئله بیش‌تر، بحث قصور اداری است؟

بله قصور اداری هست. اما کسی نیست که به آن‌ها رسیدگی بکند. ما در مواردی می‌توانیم بر آن‌ها تکیه بکنیم که کاری که شخص انجام داده، برخلاف موازین قانونی و آئین‌نامه‌ها باشد و آثارش هم مشخص باشد. به عنوان نمونه، من موکلی زندانی داشتم (آقای محمد نوری‌زاد) که سه روز او را به زندان انفرادی بردند و دچار ناراحتی‌های زیادی شد. درحالی که رئیس زندان اوین، به هیچ وجه، حق چنین کاری را در خصوص او نداشت. اما کسی رسیدگی نکرد و درخواست‌ها هم به نتیجه نرسید.

با این اوصاف، این بیش از قصور اداری و به نقض حقوق بنیادین زندانی نزدیک‌تر نیست؟

این‌ها حقوق بنیادین نیستند. بلکه مقررات و حقوقی هستند که توسط قانون‌گذار و یا مسئولین ارشدی چون رئیس قوه‌ی قضاییه برای رعایت حال زندانی وضع شده و یا چیزهایی است که به صورت کلی در قوانین گفته شده است. این‌ها را در موارد عادی در مورد زندانیان اعمال می‌کنند. در برخی موارد هم به عنوان تنبیه زندانی به عنوان سرپیچی از مقررات، از در اختیار زندانی قرار دادن آن‌ها، استنکاف می‌کنند. حقوق بنیادین چیزهایی است که مثلاً در قانون اساسی آمده و یا در قوانین موضوعه ذکر شده است. این مواردی که برشمردید از جمله حقوق بنیادین نیست.

اگر یک زن زندانی به دلیل نبود امکانات مناسب یا تاخیر در درمان دچار آسیب جسمی یا روانی شود، مسئولیت حقوقی متوجه چه نهادی است؟

نهادی که به تکلیفش در این زمینه عمل نکرده است. در زندان اشخاص و مقامات متعدد و مختلفی هستند که وظایف متفاوتی دارند. این مقام گاهی افسر نگهبان زندان است، گاهی وکیل بند و در بعضی موارد هم بهداری زندان است که تصمیم درست و قانونی را نگرفته و مثلاً با اعزام زندانی به خارج از زندان برای انجام معالجات مخالفت کرده. باید دید که سلسله مراتبی که از ناراحتی این زندانی زن مطلع شده و گزارش نکرده‌اند و یا مقام بالاتری که به آن ترتیب اثر نداده، کدام یک هستند. من در حال حاضر پرونده‌ای را دارم که در زندان بزرگ تهران، قصور در رساندن یک زندانی به بهداری در موعد مقرر، موجب فوت او شده است. من از طرف خانواده‌ی او علیه مسئولان زندان شکایت کرده‌ام و دو سال است که پرونده در حال رسیدگی است. مشخص هم نیست که این پرونده چقدر طول بکشد. جواب سوال شما این است که باید دید چه کسی با اعزام زندانی به بهداری مخالف کرده و مسئول کیست.

در چنین شرایطی آیا امکان مطالبه‌ی خسارت وجود دارد؟

این مسئله، جرم کیفری است. من در موردی که گفتم، شکایت کرده‌ام و پرونده در حال رسیدگی است. اگر چنین قصوری منجر به فوت بشود، این دادسرای ناحیه‌ی ۲۷ در تهران، یعنی دادسرای جنایی است که در آن‌جا باید شکایت کرد تا رسیدگی بشود. پزشکی قانونی هم بررسی می‌کند. اگر تشخیص داده شد که قصوری انجام شده و عمدی در کار نبوده، به پرداخت دیه و مجازات‌های مشخص آن محکوم می‌شود. اگر عمدی هم باشد که ارتکاب به قتل است. البته معمولاً اثبات این‌که عمداً مسئول زندان از اعزام یک بیمار –که بیماری خطرناکی داشته— به مراکز درمانی خودداری کرده‌اند، کاری سخت است.

اگر منجر به فوت نباشد، بلکه منجر به آسیب روانی یا جسمی باشد، وضعیت به چه صورت است؟

اگر ثابت شود که این عارضه ناشی از تقصیر و یا قصور مسئولین زندان است، کارشناسی تعیین می‌کند که تفاوت دیه یک آدم سالم با آدمی که به علت قصور یا تقصیر مسئولین زندان به این بیماری مبتلا شده چقدر است. به این تفاوت دیه، «اَرش» گفته می‌شود. در این حالت آن مبلغ اَرش باید توسط آن اشخاص، به آن زندانی پرداخت شود.

البته اثبات این امر بسیار سخت و مشکل است. اگر اثبات شد –که معمولاً به ندرت این کار امکان‌پذیر است—، مسئول کسی که است که به تکلیفش عمل نکرده است.

آیا می‌توان گفت که نظام زندان‌های ایران اساساً بر مبنای نیازهای مردان طراحی شده و به همین دلیل، پاسخگوی نیازهای زنان نیست؟

به اعتقاد من برای هرکدامشان پیش‌بینی‌هایی شده است. ولی مشکل اساسی، عدم پایبندی مسئولین زندان‌ها به رعایت مقررات است. یعنی مقررات هست و کافی هم هست. ولی مسئله اعمال و اجرا و تبعیت از این مقررات است که ایجاد مشکلات و ناراحتی‌ها را می‌کند.

قواعد بانکوک تاکید می‌کنند که زندان باید آخرین راهکار برای بسیاری از زنان باشد. آیا سیاست کیفری ایران در عمل با این رویکرد فاصله دارد؟

قطعاً فاصله دارد. البته من بین پرونده‌های عادی و پرونده‌های حقوق‌بشری و امنیتی تفکیک قائل می‌شوم. ولی معمولاً به طور کلی، از آن کنوانسیون‌ها و مقررات تبعیت نمی‌شود. مقررات ما کاملاً متفاوت و منفک از بعضی کنوانسیون‌ها و موازینی است که در جهت رعایت حقوق‌بشر و حقوق زندانیان تدوین شده. من مقرراتی که هست را کافی نمی‌دانم.

در مورد مادران زندانی، به نظر شما حقوق کودک تا چه اندازه در تصمیم‌گیری‌های قضایی و اجرای مجازات مورد توجه قرار می‌گیرد؟

در دادگاه‌های عمومی واقعاً رعایت می‌کنند. ولی در محاکم رسیدگی‌کننده به پرونده‌هایی که با حاکمیت و نظام درگیر شده، خیلی به این موضوع توجهی نمی‌شود.

یعنی ما در این‌جا یک دوگانگی میان دادگاه‌های عمومی و دادگاه‌های انقلاب داریم؟

بله و این مسئله بسیار واضح است.

دلیلش چیست؟ می‌شود بیش‌تر توضیح بدهید؟

متاسفانه دراین‌جا معذوریت دارم و بیان بعضی مسائل می‌تواند برایم مشکل‌ساز بشود.

قابل درک است… سوال این‌جاست که حبس مادر چه پیامدهایی برای منافع و حقوق کودک به همراه دارد؟

وقتی مادر کودکی در زندان به سر می‌برد، نمی‌تواند نیازهای ضروری فرزندش را برای رشد و تربیت او، فراهم کند. وقتی که مادر در زندان باشد، این کودک از بسیاری از مهربانی‌ها و محبت‌ها و زندگی با خانواده محروم است و در این تردیدی نیست.

اگر یک زن زندانی مدعی آزار جنسی، خشونت یا رفتار تحقیرآمیز از سوی ماموران باشد، آیا سازوکار فعلی رسیدگی به شکایت‌ها را، مستقل و قابل اعتماد می‌دانید؟

در زندان‌های عادی اگر بتواند اثبات کند، بله رسیدگی می‌شود. من پرونده‌هایی در خصوص این مسئله داشته‌ام. اما در برخی از زندان‌ها که بسته است و امکان‌ها محیا نیست، کم‌تر این امر قابل اثبات است و به ندرت اتفاق می‌افتد که کسی مجازات بشود.

تفاوت زندان عادی و زندان بسته چیست؟

زندان‌های محکومیت‌های امنیتی و حقوق‌بشری، قدری بسته‌تر هستند.

در بسیاری از پرونده‌های زنان زندانی، فقر، خشونت خانگی یا وابستگی اقتصادی در پیشینه‌ی پرونده دیده می‌شود. آیا نظام عدالت کیفری ایران به این عوامل به‌عنوان زمینه‌های وقوع جرم توجه کافی دارد یا صرفاً بر مجازات تمرکز کرده است؟

در زندان، برای هر زندانی و متهمین و محکومینی که مجازات‌های سنگین زندان دارند، یک پرونده‌ی شخصیت تشکیل می‌شود. این در قانون تعبیه شده تا در زمانی که رئیس دادگاه حکم صادر می‌کند، از نظر شخصیت روانی و روحی و پیشینه‌ی اقتصادی و اجتماعی آن زندانی، به این امر پی ببرد که این زندانی تا چه اندازه با اراده و اختیار خود مرتکب جرم شده. این‌که ارتکاب به جرمش نتیجه‌ی زیاده‌خواهی بوده یا کیش شخصیت یا مسئله‌ی دیگری. این مسئله معمولاً در خصوص زندانی‌های عادی رعایت می‌شود. البته این به این معنی نیست که همه‌ی قضات به این موضوع ترتیب اثر می‌دهند.

آیا در این‌جا هم در خصوص محکومین سیاسی و امنیتی و زندان‌هایی که شما آن‌ها را بسته خواندید، وضعیت متفاوت است؟

بله وضعیت در آن‌جا متفاوت است.

اگر امروز مامور تدوین یک اصلاحیه برای بهبود وضعیت زنان زندانی بودید، کدام حق را در اولویت قرار می‌دادید؟ مثلاً دسترسی به درمان، محدود کردن سلول انفرادی، توسعه مجازات‌های جایگزین، یا ایجاد نهاد نظارتی مستقل؟ چرا؟

قطعاً رسیدگی‌های پیشا محکومیت و پیشا ارتکاب به جرم؛ به‌خصوص رسیدگی به برخی از خانواده‌هایی که زنان در آن‌ها سرپرست خانوار هستند. این مسئله باید به صورت موثر انجام شود. در این وضعیت امروزی جامعه‌ی ما، علی‌رغم آن‌چه که در مقدمه‌ی قانون اساسی آمده، این امر عمل نمی‌شود. حتی قبل از این‌که این بحران‌های مالی ناشی از جنگ و برخی مسائل دیگر عارض جامعه بشود. آن موقع و پیش از جنگ هم این مسائل رعایت نمی‌شد. اگر بخواهیم به طور واقع جامعه اصلاح شود، باید قبل از کشش و سوق فرد به طرف جرم، رسیدگی‌های لازم انجام شود. این مسئله در مقدمه‌ی قانون اساسی آمده، ولی هرگز به آن پرداخته نشده است.

در دهه‌های گذشته در ایران در خصوص مقام زن، بارها صحبت شده. ما در ایران روز زن داریم و مرتب در تریبون‌های رسمی مقام زن تکریم می‌شود. آیا آن‌چه که در زندان‌های زنان در ایران می‌گذرد، با این تکریم‌های مقام زن، تناسبی دارد؟ چه می‌شود کرد که وضعیت بهتر شود؟

به طور خلاصه بگویم که وقتی مقامات و یا حاکمیت، در خصوص موضوعی زیاد سخنرانی می‌کنند و در مورد آن تبلیغ می‌کنند، بدانید که در آن حوزه نقصان‌هایی هست. در برخی موارد در مقررات و قانون اساسی ما، به حقوق زن نامهربانی شده. در مقررات موضوعه‌ی بعد از قانون اساسی هم اجحاف بسیاری در خصوص حقوق زنان داریم؛ به طوری که استضعاف مضاعفی گریبان زنان را گرفته است. من همیشه در مصاحبه‌های خود این را گفته به آن پرداخته‌ام که واقعاً ظلم زیادی در این زمینه به زنان می‌شود.

وقتی ۷۰ درصد اعدام‌ها در سایه جنگ، زندانیان سیاسی را در بر می‌گیرد؛ لیست جامع محکوم و اعدام شدگان

 


خبرگزاری هرانا – همزمان با آغاز درگیری‌های نظامی و تشدید فضای امنیتی ناشی از آن، روند صدور و اجرای احکام اعدام در پرونده‌های سیاسی و امنیتی در ایران دستخوش تغییراتی قابل توجه شده است. این گزارش با تمرکز بر تأثیر مخاصمه بر وضعیت زندانیان سیاسی و امنیتی، به‌ویژه بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، نشان می‌دهد که فرآیند رسیدگی به این پرونده‌ها در مواردی با سرعتی فراتر از رویه‌های معمول پیش رفته و فاصله میان بازداشت، صدور حکم و اجرای آن کاهش یافته است. گزارش پیش رو ضمن بررسی جزئیات احکام صادره، به ارائه لیستی از اسامی این افراد و شرح جزئیاتی از پرونده آنها می پردازد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، همزمان با آغاز درگیری‌های نظامی در ایران اعدام زندانیان با اتهامات سیاسی و امنیتی افزایش یافته است.

بررسی روند اجرای احکام اعدام زندانیان سیاسی و امنیتی از زمان آغاز حملات نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران تاکنون نشان می‌دهد که این روند در ماه‌های اخیر دستخوش تغییر قابل توجهی شده است. در حالی که در سال‌های گذشته بخش قابل توجهی از اعدام‌ها در ایران مربوط به جرائم مرتبط با مواد مخدر بوده، در این دوره، سهم پرونده‌های سیاسی و امنیتی در میان احکام اجراشده به‌طور محسوسی افزایش یافته است؛ داده‌های گردآوری‌شده حاکی از آن است که طی حدود ۶۵ روز، به‌طور میانگین تقریباً هر سه روز یک زندانی سیاسی یا امنیتی اعدام شده است.

این تحول همزمان با تشدید فضای امنیتی ناشی از درگیری‌های نظامی رخ داده و بیانگر تأثیر مستقیم مخاصمه بر روندهای قضایی است. در این میان، وضعیت بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه نشان می‌دهد که فرآیند رسیدگی به این پرونده‌ها با سرعتی بیش از رویه‌های پیشین دنبال شده و در مواردی فاصله میان بازداشت، صدور حکم و اجرای آن به‌طور محسوسی کاهش یافته است؛ امری که در مجموع به افزایش سهم پرونده‌های سیاسی و امنیتی در میان احکام اعدام انجامیده است.

کل اعدام های انجام شده در دوره ۶۵ روزه مشابه در سال قبل ۱۹۱ مورد بوده که سهم زندانیان سیاسی و امنیتی از کل آن ۷ مورد بوده است. در مقایسه با وضعیت مشابه جاری، اعدام ها جمعا به ۳۱ مورد کاهش یافته است با اینحال سهم زندانیان سیاسی و امنیتی به ۲۲ مورد افزایش یافته است. به این معنی که اعدام زندانیان سیاسی-امنیتی ۷۱ درصد از کل اعدام های صورت گرفته از ابتدای مخاصمه بین اسرائیل-آمریکا و ایران را شامل می شود.

از سوی دیگر؛ دستکم ۱۶ تن از بازداشت شدگان اعتراضات به نام های محمد عباسی، محمدرضا مجیدی‌اصل، بیتا همتی، بهروز زمانی‌نژاد، کوروش زمانی‌نژاد، ابوالفضل صالحی سیاوشانی، مریم هداوند، احسان حسینی‌پور حصارلو، متین محمدی، عرفان امیری، مسیح عباسخانی دوانلو، فرزاد مرادی، مجید نصیری، شهاب دادخواه و علی پیشه‌ورزاده به اعدام محکوم شده‌اند. احکام اعدام صادره برای بخشی از این افراد در دادگاه بدوی صادر شده و در پرونده برخی دیگر نیز این احکام در دیوان عالی کشور تایید شده است.

بر اساس گزارش‌های گردآوری‌شده توسط هرانا، معترضان اعتراضات دی‌ماه عمدتاً با اتهاماتی از جمله «محاربه»، «بغی»، «افساد فی‌الارض» و «اقدام علیه امنیت ملی» در دادگاه‌های انقلاب ایران به اعدام محکوم شده‌اند. بسیاری از آنان در جریان روند دادرسی از حق دسترسی به وکیل انتخابی محروم بوده و پرونده‌های آنان عمدتاً توسط وکلای تسخیری پیگیری شده است. در برخی موارد نیز گزارش‌هایی مبنی بر عدم امکان دسترسی وکلای انتخابی به پرونده‌ها و برخورد تند با وکلای مستقل و حقوق بشری در جریان رسیدگی‌ها منتشر شده است، به‌طوری که گفته می‌شود بخش قابل توجهی از پرونده‌ها اساساً توسط وکلای تعیینی مطالعه نشده است.

برخی از بستگان نزدیک این افراد در گفتگو با هرانا اعلام کرده‌اند که “اعترافات اجباری اخذشده از آنان در نتیجه اعمال شکنجه و آزارهای جسمی و روانی توسط بازجویان” از جمله مهم‌ترین مستنداتی بوده که مراجع قضایی با استناد به آن، درباره سرنوشت متهمان تصمیم‌گیری کرده‌اند.

احکام اعدام این افراد عمدتاً توسط قضاتی همچون ابوالقاسم صلواتی و ایمان افشاری صادر شده است. در میان این قضات، ایمان افشاری با صدور دست‌کم ۷ حکم اعدام بیشترین تعداد آراء را صادر کرده و پس از او ابوالقاسم صلواتی با دستکم ۵ حکم اعدام قرار دارد.

دادگاه انقلاب تهران با صدور مجموعاً دست‌کم ۱۲ حکم اعدام، به‌عنوان مرجعی که بیشترین نقش را در صدور احکام مرگ برای بازداشت‌شدگان پرونده‌های مرتبط با اعتراضات، ارزیابی می‌شود. همچنین دادگاه انقلاب قم با صدور ۳ حکم اعدام، در جایگاه دوم از نظر تعداد احکام اعدام صادرشده برای بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری اخیر قرار دارد.

آنچه در ادامه می‌آید، در سه بخش و همراه با شرح وضعیت و جزئیات هر پرونده تنظیم شده است. نخست، فهرست ۱۶ نفر از بازداشت‌شدگان اعتراضات که با حکم اعدام مواجه شده‌اند؛ دوم، اسامی ۱۰ معترضی که حکم آنان به اجرا درآمده است و سوم، فهرست ۱۲ زندانی که با اتهامات سیاسی یا امنیتی و در پرونده‌هایی مستقل از اعتراضات، در این بازه زمانی اعدام شده‌اند.

لیست اسامی ۱۶ معترض محکوم به اعدام به همراه آخرین وضعیت قضائی پرونده آنان

1- محمد عباسی
تاریخ بازداشت: ۲ بهمن ۱۴۰۴، محل بازداشت: ملارد، قاضی صادر کننده حکم: ابوالقاسم صلواتی، شعبه: ۱۵ دادگاه انقلاب تهران، اتهام: محاربه، آخرین وضعیت پرونده: تایید حکم در دیوان عالی کشور، محل نگهداری: زندان قزلحصار کرج


2- ابوالفضل صالحی سیاوشانی
تاریخ بازداشت: دی ماه ۱۴۰۴، محل بازداشت: کرج، قاضی صادر کننده حکم: ابوالقاسم صلواتی، شعبه: ۱۵ دادگاه انقلاب تهران، اتهام: محاربه از طریق مشارکت در اقدامات عملیاتی برخلاف امنیت کشور برای اسرائیل و آمریکا و گروه‌های مخالف نظام، ورود به اماکن نظامی دارای طبقه‌بندی به قصد خارج کردن سلاح و مهمات و تخریب و آتش زدن اموال دولتی به قصد مقابله با نظام جمهوری اسلامی، آخرین وضعیت پرونده: صدور حکم اعدام در دادگاه اولیه (حکم قطعی نیست)، محل نگهداری: زندان قزلحصار کرج


3- بیتا همتی
تاریخ بازداشت: ۱۹ دی ماه ۱۴۰۴، محل بازداشت: تهران، قاضی صادر کننده حکم: ایمان افشاری، شعبه: ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، اتهام: اقدام عملیاتی برای دولت متخاصم ایالات متحده و گروه‌های متخاصم، آخرین وضعیت پرونده: صدور حکم اعدام در دادگاه اولیه (حکم قطعی نیست)، محل نگهداری: نامشخص

4- محمدرضا مجیدی‌اصل
تاریخ بازداشت: ۱۹ دی ماه ۱۴۰۴، محل بازداشت: تهران، قاضی صادر کننده حکم: ایمان افشاری، شعبه: ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، اتهام: اقدام عملیاتی برای دولت متخاصم ایالات متحده و گروه‌های متخاصم، آخرین وضعیت پرونده: صدور حکم اعدام در دادگاه اولیه (حکم قطعی نیست)، محل نگهداری: نامشخص

5- کوروش زمانی‌نژاد
تاریخ بازداشت: ۱۹ دی ماه ۱۴۰۴، محل بازداشت: تهران، قاضی صادر کننده حکم: ایمان افشاری، شعبه: ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، اتهام: اقدام عملیاتی برای دولت متخاصم ایالات متحده و گروه‌های متخاصم، آخرین وضعیت پرونده: صدور حکم اعدام در دادگاه اولیه (حکم قطعی نیست)، محل نگهداری: نامشخص

6- بهروز زمانی‌نژاد 
تاریخ بازداشت: ۱۹ دی ماه ۱۴۰۴، محل بازداشت: تهران، قاضی صادر کننده حکم: ایمان افشاری، شعبه: ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، اتهام: اقدام عملیاتی برای دولت متخاصم ایالات متحده و گروه‌های متخاصم، آخرین وضعیت پرونده: صدور حکم اعدام در دادگاه اولیه (حکم قطعی نیست)، محل نگهداری: نامشخص


7- احسان حسینی پور حصارلو
تاریخ بازداشت: دی ماه ۱۴۰۴، محل بازداشت: شهرستان پاکدشت، قاضی صادر کننده حکم: ایمان افشاری، شعبه: ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، اتهام: اقدام علیه امنیت داخلی از طریق حضور مؤثر در اغتشاشات، اجتماع و تبانی برای اقدام علیه امنیت کشور، مشارکت در قتل دو نفر، تحریق عمدی مسجد سیدالشهدا و تخریب اموال عمومی، آخرین وضعیت پرونده: صدور حکم اعدام در دادگاه اولیه (حکم قطعی نیست)، محل نگهداری: زندان خورین

8- متین محمدی
تاریخ بازداشت: دی ماه ۱۴۰۴، محل بازداشت: شهرستان پاکدشت، قاضی صادر کننده حکم: ایمان افشاری، شعبه: ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، اتهام: اقدام علیه امنیت داخلی از طریق حضور مؤثر در اغتشاشات، اجتماع و تبانی برای اقدام علیه امنیت کشور، مشارکت در قتل دو نفر، تحریق عمدی مسجد سیدالشهدا و تخریب اموال عمومی، آخرین وضعیت پرونده: صدور حکم اعدام در دادگاه اولیه (حکم قطعی نیست)، محل نگهداری: زندان خورین

9- عرفان امیری
تاریخ بازداشت: دی ماه ۱۴۰۴، محل بازداشت: شهرستان پاکدشت، قاضی صادر کننده حکم: ایمان افشاری، شعبه: ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، اتهام: اقدام علیه امنیت داخلی از طریق حضور مؤثر در اغتشاشات، اجتماع و تبانی برای اقدام علیه امنیت کشور، مشارکت در قتل دو نفر، تحریق عمدی مسجد سیدالشهدا و تخریب اموال عمومی، آخرین وضعیت پرونده: صدور حکم اعدام در دادگاه اولیه (حکم قطعی نیست)، محل نگهداری: زندان خورین

10- مریم هداوند
تاریخ بازداشت: دی ماه ۱۴۰۴، محل بازداشت: شهرستان پاکدشت، قاضی صادر کننده حکم: ایمان افشاری، شعبه: ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، اتهام: اقدام علیه امنیت داخلی از طریق حضور مؤثر در اغتشاشات، اجتماع و تبانی برای اقدام علیه امنیت کشور، مشارکت در قتل دو نفر، تحریق عمدی مسجد سیدالشهدا و تخریب اموال عمومی، آخرین وضعیت پرونده: صدور حکم اعدام در دادگاه اولیه (حکم قطعی نیست)، محل نگهداری: زندان اوین، ۴۵ ساله و مادر دو فرزند


۱۱- مسیح عباسخانی دوانلو
تاریخ بازداشت: بهمن ماه ۱۴۰۴، محل بازداشت: ساری، قاضی: نامشخص، شعبه: (نامشخص) مراجع قضایی ساری، اتهام: عوامل اصلی اعتراضات و عامل مرگ یک نیروی بسیج به نام امین ضیایی در تاریخ ۱۸ دی ماه، آخرین وضعیت پرونده: صدور حکم اعدام در دادگاه اولیه (حکم قطعی نیست)، محل نگهداری: زندان ساری- پخش اعترافات اجباری وی در رسانه های داخلی


۱۲- فرزاد مرادی
تاریخ بازداشت: ۷ بهمن ماه ۱۴۰۴، محل بازداشت: ایذه، قاضی صادر کننده حکم: نامشخص، شعبه: (نامشخص) دادگاه انقلاب اهواز، اتهام: محاربه و تشکیل گروه مسلحانه، آخرین وضعیت پرونده: صدور حکم اعدام، ، محل نگهداری: زندان شیبان اهواز


۱۳- شهاب دادخواه
تاریخ بازداشت: دی ماه ۱۴۰۴، محل بازداشت: شیراز، قاضی صادر کننده حکم: نامشخص، شعبه: (نامشخص) دادگاه انقلاب شیراز، اتهام: آتش‌ زدن پایگاه و قتل یک مأمور یگان ویژه، آخرین وضعیت پرونده: صدور حکم اعدام (حکم قطعی نیست)، محل نگهداری: زندان عادل آباد شیراز

۱۴- مجید نصیری
تاریخ بازداشت: دی ماه ۱۴۰۴، محل بازداشت: شیراز، قاضی صادر کننده حکم: نامشخص، شعبه: (نامشخص) دادگاه انقلاب شیراز، اتهام: آتش‌ زدن پایگاه و قتل یک مأمور یگان ویژه، آخرین وضعیت پرونده: صدور حکم اعدام (حکم قطعی نیست)، محل نگهداری: زندان عادل آباد شیراز

۱۵- نامشخص (هم پرونده ای مجید نصیری و شهاب دادخواه)
تاریخ بازداشت: دی ماه ۱۴۰۴، محل بازداشت: شیراز، قاضی صادر کننده حکم: نامشخص، شعبه: (نامشخص) دادگاه انقلاب شیراز، اتهام: آتش‌ زدن پایگاه و قتل یک مأمور یگان ویژه، آخرین وضعیت پرونده: صدور حکم اعدام (حکم قطعی نیست)، محل نگهداری: زندان عادل آباد شیراز


۱۶- علی پیشه ورزاده
تاریخ بازداشت: ۱۹ دی ماه ۱۴۰۴، محل بازداشت: رشت، قاضی صادر کننده حکم: نامشخص، شعبه: (نامشخص) دادگاه انقلاب رشت، اتهام: محاربه از طریق آتش زدن مسجد و بازار رشت، آخرین وضعیت پرونده: صدور حکم اعدام (حکم قطعی نیست)، محل نگهداری: زندان لاکان رشت

فهرستی از اسامی ۱۰ تن از معترضانی که اعدام شدند

1- مهدی قاسمی
تاریخ بازداشت: اواخر دی ۱۴۰۴، محل بازداشت: قم، قاضی: نامشخص، شعبه: مراجع قضایی قم، اتهام: محاربه از طریق کشیدن سلاح سرد در تجمعات غیرقانونی و اعتراضات منتهی به قتل عوامل نیروی انتظامی، اقدام عملیاتی برای رژیم اسرائیل و دولت متخاصم ایالات متحده آمریکا و عوامل وابسته به آنان، تحریک مردم به جنگ و کشتار به قصد برهم زدن امنیت کشور، تاریخ اجرای حکم اعدام: ۲۸ اسفند ۱۴۰۴، محل اجرای حکم: ملاعام در شهر قم

2- صالح محمدی
متولد: تاریخ بازداشت: ۲۵ دی ۱۴۰۴، محل بازداشت: قم، قاضی: نامشخص، شعبه: مراجع قضایی قم، اتهام: محاربه از طریق کشیدن سلاح سرد در تجمعات غیرقانونی و اعتراضات منتهی به قتل عوامل نیروی انتظامی، اقدام عملیاتی برای رژیم اسرائیل و دولت متخاصم ایالات متحده آمریکا و عوامل وابسته به آنان، تحریک مردم به جنگ و کشتار به قصد برهم زدن امنیت کشور، تاریخ اجرای حکم اعدام: ۲۸ اسفند ۱۴۰۴، محل اجرای حکم: ملاعام در شهر قم

3- سعید داودی
تاریخ بازداشت: اواخر دی ۱۴۰۴، محل بازداشت: قم، قاضی: نامشخص، شعبه: مراجع قضایی قم، اتهام: محاربه از طریق کشیدن سلاح سرد در تجمعات غیرقانونی و اعتراضات منتهی به قتل عوامل نیروی انتظامی، اقدام عملیاتی برای رژیم اسرائیل و دولت متخاصم ایالات متحده آمریکا و عوامل وابسته به آنان، تحریک مردم به جنگ و کشتار به قصد برهم زدن امنیت کشور، تاریخ اجرای حکم اعدام: ۲۸ اسفند ۱۴۰۴، محل اجرای حکم: ملاعام در شهر قم

4- امیرحسین حاتمی
تاریخ بازداشت: ۱۸ دی ۱۴۰۴، محل بازداشت: تهران، قاضی: ابوالقاسم صلواتی، شعبه: ۱۵ دادگاه انقلاب تهران، اتهام: محاربه از طریق مشارکت در اقدامات عملیاتی برخلاف امنیت کشور برای اسرائیل و آمریکا و گروه‌های مخالف نظام، ورود به اماکن نظامی دارای طبقه‌بندی به قصد خارج کردن سلاح و مهمات و تخریب و آتش زدن اموال دولتی به قصد مقابله با نظام جمهوری اسلامی، تاریخ اجرای حکم اعدام: ۱۳ فروردین ۱۴۰۵، محل اجرای حکم: زندان قزلحصار کرج.

5- محمدامین بیگلری
تاریخ بازداشت: ۱۸ دی ۱۴۰۴، محل بازداشت: تهران، قاضی: ابوالقاسم صلواتی، شعبه: ۱۵ دادگاه انقلاب تهران، اتهام: محاربه از طریق مشارکت در اقدامات عملیاتی برخلاف امنیت کشور برای اسرائیل و آمریکا و گروه‌های مخالف نظام، ورود به اماکن نظامی دارای طبقه‌بندی به قصد خارج کردن سلاح و مهمات و تخریب و آتش زدن اموال دولتی به قصد مقابله با نظام جمهوری اسلامی، تاریخ اجرای حکم اعدام: ۱۶ فروردین ۱۴۰۵، محل اجرای حکم: زندان قزلحصار کرج.

6- شاهین واحدپرست
تاریخ بازداشت: ۱۸ دی ۱۴۰۴، محل بازداشت: تهران، قاضی: ابوالقاسم صلواتی، شعبه: ۱۵ دادگاه انقلاب تهران، اتهام: محاربه از طریق مشارکت در اقدامات عملیاتی برخلاف امنیت کشور برای اسرائیل و آمریکا و گروه‌های مخالف نظام، ورود به اماکن نظامی دارای طبقه‌بندی به قصد خارج کردن سلاح و مهمات و تخریب و آتش زدن اموال دولتی به قصد مقابله با نظام جمهوری اسلامی، تاریخ اجرای حکم اعدام: ۱۶ فروردین ۱۴۰۵، محل اجرای حکم: زندان قزلحصار کرج.

7- علی فهیم
تاریخ بازداشت: ۱۸ دی ۱۴۰۴، محل بازداشت: تهران، قاضی: ابوالقاسم صلواتی، شعبه: ۱۵ دادگاه انقلاب تهران، اتهام: محاربه از طریق مشارکت در اقدامات عملیاتی برخلاف امنیت کشور برای اسرائیل و آمریکا و گروه‌های مخالف نظام، ورود به اماکن نظامی دارای طبقه‌بندی به قصد خارج کردن سلاح و مهمات و تخریب و آتش زدن اموال دولتی به قصد مقابله با نظام جمهوری اسلامی، تاریخ اجرای حکم اعدام: ۱۷ فروردین ۱۴۰۵ ، محل اجرای حکم: زندان قزلحصار کرج.

8- امیرعلی میرجعفری
تاریخ بازداشت: دی ماه ۱۴۰۴، محل بازداشت: تهران، قاضی: نامشخص، شعبه: مراجع قضایی تهران، اتهام: «اقدام عملیاتی برای رژیم صهیونیستی و دولت‌های متخاصم و همکاری با شبکه‌های وابسته به موساد» مصادیق اتهامی مطرح‌شده: آتش زدن مسجد جامع قلهک، تخریب اموال عمومی از جمله اتوبوس‌ها و موتورسیکلت‌ها، ایجاد انسداد در معابر با آتش زدن سطل‌های زباله و حمله به نیروهای امنیتی با سلاح سرد ، تاریخ اجرای حکم اعدام: ۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، محل اجرای حکم: نامشخص.

9- عرفان کیانی
تاریخ بازداشت: دی ماه ۱۴۰۴، محل بازداشت: اصفهان، قاضی: نامشخص، شعبه: دادگاه انقلاب اصفهان، اتهام: «محاربه از طریق کشیدن سلاح سرد (قداره) با هدف ارعاب عمومی، ایجاد ناامنی، تحریک افراد به اقدامات خشونت‌آمیز و مشارکت در تخریب اموال عمومی»، تاریخ اجرای حکم اعدام: ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵، محل اجرای حکم: نامشخص.

10- ساسان آزادوار جونقانی
تاریخ بازداشت: ۱۱ دی ۱۴۰۴، محل بازداشت: اصفهان، قاضی صادر کننده حکم: سید محمود کاظم زاده و مستشار ویژه محمد وکیلی، شعبه: یک دادگاه انقلاب اصفهان، اتهام: محاربه، تاریخ اجرای حکم اعدام: ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، محل اجرای حکم: زندان دستگرد اصفهان


از ۹ اسفند همزمان با شروع جنگ تاکنون دستکم ۱۲ زندانی سیاسی و یا امنیتی دیگر نیز اعدام شدند.

1- کوروش کیوانی، شهروند دوتابعیتی ایرانی-سوئدی
تاریخ بازداشت: ۲۶ خرداد ۱۴۰۴، محل بازداشت: ساوجبلاغ، قاضی: نامشخص، شعبه: دادگاه انقلاب تهران، اتهام: جاسوسی برای اسرائیل، تاریخ اجرای حکم اعدام: ۲۷ اسفند ۱۴۰۴، محل اجرای حکم: نامشخص.

2- اکبر دانشورکار
تاریخ بازداشت: ۱۴۰۲، محل بازداشت: نامشخص، قاضی صادر کننده حکم: ایمان افشاری، شعبه: ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، اتهام: بغی از طریق عضویت در گروه‌های مخالف نظام (سازمان مجاهدین خلق)، تاریخ اجرای حکم اعدام: ۱۰ فروردین ۱۴۰۵، محل اجرای حکم: زندان قزلحصار کرج.

3- سید محمد تقوی‌سنگ‌دهی
تاریخ بازداشت: اسفند ۱۴۰۲، محل بازداشت: شهرستان چالدران، قاضی صادر کننده حکم: ایمان افشاری، شعبه: ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، اتهام: بغی از طریق عضویت در گروه‌های مخالف نظام (سازمان مجاهدین خلق)، تاریخ اجرای حکم اعدام: ۱۰ فروردین ۱۴۰۵، محل اجرای حکم: زندان قزلحصار کرج.

4- بابک علی‌پور
تاریخ بازداشت: دی ۱۴۰۲، محل بازداشت: تهران، قاضی صادر کننده حکم: ایمان افشاری، شعبه: ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، اتهام: بغی از طریق عضویت در گروه‌های مخالف نظام (سازمان مجاهدین خلق)، تاریخ اجرای حکم اعدام: ۱۱ فروردین ۱۴۰۵، محل اجرای حکم: زندان قزلحصار کرج.

5- پویا قبادی
تاریخ بازداشت: اسفند ۱۴۰۲، محل بازداشت: شهرستان چالدران، قاضی صادر کننده حکم: ایمان افشاری، شعبه: ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، اتهام: بغی از طریق عضویت در گروه‌های مخالف نظام (سازمان مجاهدین خلق)، تاریخ اجرای حکم اعدام: ۱۱ فروردین ۱۴۰۵، محل اجرای حکم: زندان قزلحصار کرج.

6- ابوالحسن منتظر
تاریخ بازداشت: دی ۱۴۰۲، محل بازداشت: تهران، قاضی صادر کننده حکم: ایمان افشاری، شعبه: ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، اتهام: بغی از طریق عضویت در گروه‌های مخالف نظام (سازمان مجاهدین خلق)، تاریخ اجرای حکم اعدام: ۱۵ فروردین ۱۴۰۵، محل اجرای حکم: زندان قزلحصار کرج.

7- وحید بنی‌عامریان
تاریخ بازداشت: دی ۱۴۰۲، محل بازداشت: تهران، قاضی صادر کننده حکم: ایمان افشاری، شعبه: ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، اتهام: بغی از طریق عضویت در گروه‌های مخالف نظام (سازمان مجاهدین خلق)، تاریخ اجرای حکم اعدام: ۱۵ فروردین ۱۴۰۵، محل اجرای حکم: زندان قزلحصار کرج.

8- محمد معصوم شاهی
تاریخ بازداشت: ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۴، محل بازداشت: تهران، قاضی صادر کننده حکم: نامشخص، شعبه: دادگاه انقلاب کرج، اتهام: محاربه، همکاری با دولت متخاصم، اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور و عضویت در گروه با هدف برهم‌زدن امنیت کشور، تاریخ اجرای حکم اعدام: ۳۱ فروردین ۱۴۰۵، محل اجرای حکم: نامشخص

9- حامد ولیدی
تاریخ بازداشت: ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۴، محل بازداشت: تهران، قاضی صادر کننده حکم: نامشخص، شعبه: دادگاه انقلاب کرج، اتهام: محاربه، همکاری با دولت متخاصم، اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور و عضویت در گروه با هدف برهم‌زدن امنیت کشور، تاریخ اجرای حکم اعدام: ۳۱ فروردین ۱۴۰۵، محل اجرای حکم: نامشخص

10- مهدی فرید
تاریخ بازداشت: زمستان ۱۴۰۱، محل بازداشت: تهران، قاضی: نامشخص، شعبه: نامشخص، اتهام: افساد فی‌الارض از طریق همکاری با اسرائیل، تاریخ اجرای حکم اعدام: ۲ اردیبهشت ۱۴۰۵، محل اجرای حکم: نامشخص.

11- سلطانعلی شیرزادی فخر
تاریخ بازداشت: نامشخص، محل بازداشت: نامشخص، قاضی: نامشخص، شعبه: نامشخص، اتهام: همکاری با اسرائیل و محاربه، تاریخ اجرای حکم اعدام: ۳ اردیبهشت ۱۴۰۵، محل اجرای حکم: نامشخص.

12- عامر رامش
تاریخ بازداشت: مهرماه ۱۴۰۳، محل بازداشت: چابهار، قاضی: نامشخص، شعبه: دادگاه انقلاب زاهدان، اتهام: بغی و عضویت در یک گروه مسلح مخالف نظام (جیش العدل)، تاریخ اجرای حکم اعدام: ۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، محل اجرای حکم: زندان زاهدان.


در رابطه با اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ گفتنی است؛ تجمعات و اعتصابات کسبه و بازاریان از روز یکشنبه ۷ دی‌ماه ۱۴۰۴ در تهران آغاز شد و پس از دو روز، دامنه آن از بازارها و مراکز تجاری فراتر رفت. این اعتراضات با پیوستن دانشجویان، شهروندان و اقشار مختلف اجتماعی، به یکی از گسترده‌ترین اعتراضات چند سال اخیر تبدیل شد. در پی سرکوب اعتراضات توسط نیروهای انتظامی-امنیتی، هزاران نفر کشته و مجروح شده و ده‌ها هزار نفر نیز توسط نهادهای امنیتی بازداشت و یا احضار شده‌اند. برای اطلاعات بیشتر، می‌توانید به گزارش جامع هرانا تحت عنوان «زمستان سرخ» که پنجاه روز نخست پس از آغاز اعتراضات سراسری ایران (۷ دی تا ۲۶ بهمن ۱۴۰۴) را مستند می‌کند، مراجعه کنید.

چه کسانی مسئول افزایش شدید اعدام‌های معترضان هستند

  خبرگزاری هرانا – گزارش جدید « ابتکار دادگستر » نشان می‌دهد که اعدام‌های سیاسی و امنیتی در ایران پس از اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ وارد مرح...