تداوم بازداشت و بی خبری از وضعیت سمیه راموز
You must be logged into the site to view this content.
«زندانیان دیماه؛ انسان‌هایی که نباید در سکوت فراموش شوند» اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ را نمی‌توان تنها در خیابان‌ها، شعارها و تصاویر منتشرشده از آن روزها خلاصه کرد. پشت هر بازداشت، یک انسان ایستاده است؛ انسانی با خانواده، آرزو، شغل، تحصیل، دوستان و آینده‌ای که ناگهان با باز شدن درِ یک سلول، متوقف شده است.امروز، ماه‌ها پس از آغاز آن اعتراضات، مسئله بازداشت‌شدگان و زندانیان همچنان یکی از جدی‌ترین موضوعات حقوق بشری ایران است. بخشی از آنان با احکام زندان روبه‌رو شده‌اند، شماری همچنان در بلاتکلیفی به سر می‌برند و درباره برخی دیگر گزارش‌هایی از صدور احکام بسیار سنگین، از جمله اعدام، منتشر شده است. (خبرگزاری هرانا)زندان؛ پایان اعتراض نیستاعتراض یک شهروند، فارغ از اینکه حکومت با خواسته‌های او موافق باشد یا نباشد، نباید به معنای از دست رفتن حقوق بنیادین او باشد.زندانی، حتی اگر متهم به ارتکاب جرم باشد، همچنان انسان است و از حقوق انسانی برخوردار است. حق برخورداری از دادرسی عادلانه، حق ...
Comments
Post a Comment